Verslag voorlichtingsavonden India reis 2012

Woensdag 7 september 2011 was het dan zover. Op de club werd de 1e voorlichtingsavond over de India reis gegeven, door reisorganisator motor trails, met name door Marco Nu is woensdag ook gewoon een clubavond van clubleden en daardoor was er was een redelijk grote groep (belangstellenden) aanwezig.

Ook wat clubleden denk ik, die niet eens wisten dat er een voorlichtingsavond was, maar dat mag de pret net drukken. Na zich voorgesteld te hebben begon Marco aan zijn reisverhaal, een rondeis naar en over de Himalaya met als doel de Khardung La pas te bereiden. Een indrukwekkend maar ook duidelijk verslag, ondersteund door prachtig beeldmateriaal.

Donderdag 8 september kwam Hans van reisorganisatie touratrek zijn reis bij ons laten zien en toelichten. Het aantal personen was wat minder als woensdag, maar nu duidelijk alleen geïnteresseerden in de India reis. Zijn standaard reis week toch wel duidelijk af van de reis die ons een dag eerder door motor trails aangeboden was. Maar uiteindelijk ook als doel de Khadung La pas. Verder ook een zeer duidelijk verslag met bijpassen schitterende beelden van onder andere een helm camera, gewoon een erg goede presentatie. Nu zijn beide reisleiders wel zo soepel dat ze hun reis ook willen aanpassen naar onze wensen.

Vragen over de reis. Moet je evaring hebben of een trail cursus doen? Hier even een verhaal van een vader en een dochter die zich opgaven bij Hans voor de himalaya toer, maar nog geen motor rijbewijs hadden. Ze dachten dat ze dat in India niet nodig zouden hebben. Hans melde hen dat hij ze dan niet mee kon nemen want ze moeste toch echt wel zo’n roze papiertje hebben.

Net voor vertrek naar India zijn ze alle twee geslaagd voor hun rijbewijs en zijnmeegegaan en hebben de rit zonder noemenswaardige problemen uitgereden. Maar hij vertelde ook van ervaren rijders die soms wel problemen kenden. Verder wat vragen over visum / inentingen / eten / diaree enz. Ook hier adviezen en duidelijkheid gegeven.

Kort samengevat. Er gaan in 2012 leden van club naar India. Er kunnen zich nog een paar pesononen aanmelden voor de reis. Reisdatums staan al wel vast, dat zijn de weken 25, 26 en 27 in het jaar 2012

We gaan nu verder met het uitwerken van de gegevens die we hebben gekregen, om tot een keuze te komen met welke reisorganisatie we verder gaan.

De reislustige leden.

 
Alle koffers gepakt.
Alle vaccinaties gehaald.
We zijn er klaar voor Zaterdag 16 juni om 11.30 uur stijgen we op voor een vlucht
van 8uur richting New Delhi.
Waar we de volgende dag na een treinreis in de plaats Amritsar de Royal Enfield
motoren krijgen voor de start van de trip over de Himalaya.
Tevens ontmoeten we daar de reis begeleiders, Maarten en zijn locale helpers.
Het ultime doel is het berijden van de hoogste berijdbare bergpas ter wereld.
Als het mogenlijk is proberen we op de site een verslag bij te houden.
Maar alles hangt af van de verbinding aldaar.
8 Juli hopen we weer terug te komen.

Op onder staande link kun je de reis etappes zien en een idee hoe het gaat worden.

Groeten van de deelnemers Leo, Henk, Harm, Peter D, Anton, Peter v D. Arthur, en JP.

http://www.motortrails.nl/Motorreizen/IND/IND-Dagtotdag.asp

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=38uLlDVKw3g
 
 

Afwachtend op Schiphol
 
electronisch inchecken
 
Hallo daaro.
Hier een klein verslag van de eerste dagen van onze reis;
Zaterdag vertrokken om 11.30 uur van schiphol na uitgezwaaid te zijn door familie en een paar Vogelvrij-leden. Plaatselijke tijd 22.30 landen wij op New Delhi.
Na door de paspoort controle te zijn geworsteld, op naar de taxi standplaats; Wat geworsteld met taxi coureurs, wat mij gelijk als eerste indruk van India gaf; pas op je wordt belazert. Eindelijk na een wilde rit door de stad kwamen we bij het hotel waar we op de stoep tussen de zwervers en honden een biertje hebben zitten doen, tot diep in de nacht. 'T was toen nog ruim 30 graden.
 
Dag 2.
 
In de ochtend de stad verkent en van de ene verbazing in de andere gevallen In de middag met de trein naar Amritsar een rit van ruim 5 uur. Op het station opgevangen door Maarten onze reisleider en onze koelie's
 
Dag 3.                                          
 
In de morgen naar de Gouden Tempel waar wij een grotere attractie waren dan de tempel zelf we moesten wel met iedereen op de foto. Want iedereen dacht dat JP George Clooney was. Terug van de tempel met 4 tuc tuc's de stad onveilig gemaakt maar zonder schrammen maar met schorre toeter hotel bereikt. Die middag eindelijk onze Royal enfield bekeken en uitleg gehad. waarna we met een kleine rondje rond de kerk het verkeer konden ervaren. 1 ding is hier wel duidelijk wie het meeste lef heeft die wint.
Daarna zijn we naar de grens met Pakistan gereden waar we het neerhalen van de vlag hebben mee gemaakt, een heel circus wordt hier opgevoerd. Omdat wij toeristen waren ( hoe zien ze dat toch????) konden we het schouwspel van de vip tribune volgen. De terugweg was ook een beproeving op zich, daar hier de duisternis snel invalt lukte het niet om voor donker bij het hotel terug te zijn, dus door het drukke chaotisch toeterend verkeer een weg banen met 9 brommers........
 
Dag 4.
 
Vandaag de eerste etappe naar Mcleodgani een trip van ruim 200 Km en met een temperatuur van ver boven de 40 graden op zich een beproeving. Maar in de volgauto hebben we op voorhand een koelbox gezet voor fris water. Bij elke stop is 1 liter per persoon koud water nu wel een vereiste. In de avond een uitdaging met het eten;we gingen eten bij een soort italiaans restaurant met bediening uit Tibet. Maar meer fouten kun je niet bij elkaar verzinnen. Waarvan acte
 
Dag 5 Na een heerlijk ontbijt in de tuin naar het tijdelijke verblijf van de Dalai Lama. En een dicht bij gelegen waterval. De middag als vrijetijd besteding wat door de stad gezworven. En nadat eindelijk het hotel weer stroom had dit verslag kunnen tikken.
Morgen vroeg om 0700 uur starten we richting Patnitop.
 
Dag 6.

Vandaag staat de lange tocht van ruim 300km voor de boeg.
Hier in India is dat echt een lange tocht ivm het hectische verkeer en de temperatuur van weer ver boven de 40 graden.
Na een extra vroeg ontbijt in de tuin van een hotel snel vertokken van Mcleodganj richting Patnitop.
De temperatuur loopt zeer snel op maar niet onze snelheid ivm het drukke verkeer maar wel lachen, want we blijven ons verbazen over het rijgedrag van onze Indiërs. Om snel door te kunnen en niet veel tijd te verliezen hebben we bij een standje langs de weg onze lunch gebruikt. Met kaakjes (hele droge) maar wel oranje om toch maar in de winning mood van het voetbal te blijven. By the way; hoe gaat het met het voetbal, kijken jullie nog gezellig in ons club gebouw?????????????
Door de warmte deze dag drinken we per persoon bij elke stop zo`n 1 liter water. Wat elke dag door onze Indische volgers voor ons wordt ingekocht. Maar toch aan het einde van de dag, bij een benzine stop, bleek JP lichte uitdrogings verschijnselen en oververhitting te onder vinden. Maar met 2 liter water en een zouttablet van Peter v D was JP in 10 min weer het ventje.
Na de pompbediendes een lekker dropje te hebben gegeven waarvan ze een nog schevere bek trokken, hebben we het laatste stukje afgeraffeld. Deze dag toch ruim 11uur onder- weg geweest met een maximum van 46 graden.

Dag 7.

Omdat er vandaag een kortere route op het programma staat gaan we na het ontbijt omstreeks 9 uur van start, dus we hebben geen haast……………
De Etappe is van Patnitop naar Srinagar ongeveer 200 Km
We waren net onder weg of de Enfield van JP (wie anders) krijgt kuren door te gaan stotteren en inhouden en bij een te woeste overschakeling van versnelling 2 naar 3 trekt hij de koppelingskabel in tweeën. Dus voor de eerste keer deze reis mogen onze helpers in actie komen. In een tijdsbestek van een half uur reden we weer verder met een nieuwe kabel, bougie en luchtfilter.
Intussen worden de wegen steeds slechter het is echt al opletten voor grote kuilen in de weg. Dit leidt bij Arthur tot een flinke deuk in de voorvelg.
Het verkeer wordt er niet rustiger op, sterker het wordt drukker door vele legerkonvooien. Of was het steeds dezelfde die wij na een drankstop tot 4x toe weer inhaalde, dat zelfs de soldaat op het dak zijn legerbuks los liet om naar ons te zwaaien. Bij het binnenrijden van Kashmir moesten we bij een leger roadblok onze paspoorten tonen. Maar Peter en Peter waren net met een inhaalmanoeuvre bezig en miste totaal checkpoint charlie.
De rest van de groep mocht echt niet verder totdat die 2 onverlaten terug waren.
Men moest ook weten wat onze beroepen waren en omdat Maarten dat niet uit zijn hoofd wist varieerde dit tussen advocaat en bordeelhouder. Na nog wat klein oponthoud kwamen we in de plaats Srinagar aan waar Anton het nou eens leuk leek om op het drukste kruispunt zijn Royal Enfield te slopen. Nu toeteren hier de mensen al heel veel maar Anton had nu wel meer fans dan het Nederlands elftal. Maar onze monteurs hadden dit ook in luttele secondes gefikst met een bougie.
Na de motoren op een vuilnisbelt geparkeerd te hebben, zijn we met een bootje naar onze housboot (ark) gebracht waar we de komende 2 nachten blijven. Door al het oponthoud was het toch alweer 20.30 uur geworden voor we daar aankwamen.
 

Dag 8.

Vandaag een rustdag dus kom, we zetten onze wekker op 04.30uur om lekker met een soort gondel op een drijvende markt te gaan markten. Wat echt leuk is; allemaal van die locale handelaartjes die met zo`n gondel vol met goederen alles proberen te verhandelen. Met een beetje pingelen kan je echt leuke dingen kopen zoals dure saffraan. 2gram voor 100 roepie. Echt goedkoop want echte Saffraan is 500 roepie per gram. ( onze huiskok) legde door middel van een proefje aan Harm haarfijn uit dat hij echt geverfd gras voor een mooie prijs had ingekocht.
Verder deze dag zijn er een paar man nog naar de wal gegaan voor wat inkopen en bellen naar huis via een vaste lijn want het mobiele netwerk is hier echt een drama bijna geen verbinding mogelijk. Deze avond hebben in een ritueel moment ons laatste biertje genomen. Dit i.v.m de hoogte die we nog gaan krijgen.
 
 


Dag 9.

Om 7.30 uur worden we van de houseboot opgehaald door de taxibootjes. Om naar de wal gebracht te worden. Aan de wal aangekomen kregen we toch wel even de schrik bij het horen dat de volgbus die nacht was opengebroken. Aangezien daar al onze motorkleding in lag..... Maar nadat de ravage hersteld was bleek er op de telefoon van de chauffeur na, niets vermist te zijn. Na vele excuses van de beheerder van de bewaakte parkeerplaats hebben we met weinig vertraging de reis hervat.
Het eerste stuk van de rit ging nog langs het meer en laag land maar na wat uurtjes doemde de echte eerste bergen op, dus het gaat nu echt beginnen, en wat je noemt de vuurdoop kregen we. Op de eerste serieuze pas Zoji La(3529m) zat voor ons een leger- konvooi die we dus in moesten halen en de pas is voor het grootste gedeelte onverhard. En vooral heel veel stof. Wat het wel een uitdaging maakte. Over de pas heen reden we richting Drass wat de koudste plaats van India is. Wat voor ons lekker was, graad of 20 was toch wel beter dan de meer dan 45 graden van de afgelopen dagen. Het begon zelfs wat ligt te regenen die middag. Wat bij het stoppen leidde tot het op woeste wijze stellen van de spiegel bij een van de deelnemers d.m.v. een touch down. Omstreeks 18.45 kwamen we in Kargil aan bij het hotel dus weer een geweldige dag van ruim 200km zat er op.
 


Dag 10.

Na vertrek uit Kargil begon het Himalaya hooggebergte pas echt, maar in tegenstelling van gisteren reden we vandaag grotendeels over nieuw asfalt. Alleen in de dorpen was het onverhard. Doordat we steeds hoger reden werd de omgeving steeds ruiger en kaler.
De 2 passen die we gereden hebben hadden een hoogte van 3760m en 4147m, wat al een beste bult was bij het bedenken dat in een Europa naar mijn weten de hoogste pas de Col de Iseran is met net geen 2800m. Doordat het een betrekkelijke korte rit was kwamen we net na de middag in het 1000 jaar oude klooster aan waar we ook blijven overnachten. Aan de voorzieningen konden we zien dat het al 1012 jaar oud was.
 


Dag 11.

Maarten wist ons deze morgen te verrassen met een andere route als gepland, door een stukje binnen door te gaan rijden, wat een prachtige route door de bergen bleek te zijn smal, hoog, stijl, noem maar op. Op die route heeft de volgbus nog een Tibetaanse monnik als lifter meegenomen. Die door ons al gauw Yoda uit de film Star Wars werd genoemd.
In de bewoonde wereld is Yoda door onze volgers weer gedropt.
Nadat de dag vorderde kregen we steeds meer sneeuw op de toppen van de bergen te zien. De route was afwisselend met snelle stukken asfalt en stukken onverhard.
Aan het einde van de middag kwamen we in Leh aan wat een toeristische plaats is waar veel mensen hopen te vinden wat ze zoeken. Of niet. Deze avond hebben we nog een ondernemer over de klink gejaagd met het afpingelen van kopen van T shirts . En bij een Boedatempel op een heuvel de zonsondergang mee gemaakt. Dus de romantiek vierde weer hoogtij deze avond.
 


Dag 12.

Rustdag. Dit is puur om nog wat te acclimatiseren, we zitten nu ook al op ruim 3500m.
Wat echt te merken is met het ademhalen en inspanning verrichten. Maar van dat laatste hebben wij natuurlijk nooit last. Wel deze dag een korte rit gemaakt naar een oud klooster en voor de rest deze dag rustig aan gedaan. Wel de ondernemer bezocht om de T shirtjes op te halen. En s'avonds bij het kampvuur toch maar 1 biertje genomen waardoor het hotel ook direct zonder zat.
 


Dag 13.

De DAG; vandaag gaat het gebeuren; het berijden van de Kardung La de hoogst berijdbare weg van de wereld met een hoogte van 5206m! De route er naar toe was in eerste instantie een mooie slingerende weg die ons steeds hoger bracht maar hoe hoger we kwamen hoe meer de weg veranderde in….. ja wat eigenlijk, kuilen, moddersporen volgden elkaar in rap tempo op en dan nog daar bij automobilisten inhalen die onder weg wel eens een bumpertje verliezen.
Toen we boven kwamen was het weer ook omgeslagen en er viel zelfs lichte sneeuw. Boven merkten we pas echt wat deze hoogte met je lichaam doet; je bent licht in je hoofd en na 2 passen verzet te hebben ben je bekaf en kom je adem tekort. Het is ook niet verstandig om hier lang te blijven. Hier boven is ook een legerpost met medische middelen om mensen die het nodig hebben te helpen met bijv. zuurstof. Na een bakkie thee en foto`s gemaakt te hebben en ook weer Indiers die met ons op de foto wilden, zijn we na ruim een half uur weer naar beneden gereden. Om ong 14.30 terug in het hotel. En deze middag nagenietend van het berijden van de pas.
 


Dag 14.

Vandaag staat een lange en zware rit voor de boeg. Dus om 6.00 uur ontbijt en voor 7 00 uur onderweg. De route volgt over 2 passen vandaag en best serieuze jongens zijn het wel met een hoogte van 4600m en 5300m. Dat is dus ook gelijk de een na hoogste pas ter wereld. Maar wat wel bijzonder is, de route er naar toe is een zeer vlakke weg maar alleen die ligt al op 4000m dus het klimmen was niet zo’n spectaculaire klim. Naarmate de dag vorderde merkten we wel de vermoeidheid opkomen. Niet echt door de 275km maar wel door de wisselende omstandigheden van de route. Mooi asfalt wordt afgewisseld door rotswegen en ook mul zand maar vooral ook de hoogte waar we nu continu op bevinden. Want de overnachting is ook op 4200m in een tentenkamp die hier is opgeslagen voor reizigers en truckers, want deze weg is maar 2 a 3 maanden per jaar begaanbaar. Omstreeks 18.30 uur kwamen we bij het tentenkamp aan. Na diner snel door de vermoeidheid en geen disco naar bed.

Dag 15.

Vandaag een makkie. Maar 100km voor de boeg dus lekker rustig wakker worden, zeker als er s'ochtends vroeg een groep Engelsen en Indiërs zo’n 60 Royal enfields gaan warm draaien.
Vandaag is het echt een foto dag. Veel stops voor een plaatje. Want wat kan je je nietig voelen in dit landschap.

Dag 16.

Deze ochtend weer vroeg op want er staat een bijzondere route op het programma en dat is de Rotang pas ‘’ maar 4000 meter hoog’’. Maar door de gesteldheid van de weg en het grillige klimaat kan deze pas veranderen in een modderpoel en veel aardverschuivingen kunnen hier de weg in een onneembare klim of afdaling veranderen. Maar amai niet als wij hier zijn zunne.
Het is schitterend weer maar dat maakt de route alleen maar mooier, wat een uitzichten! Maar ook mooie modderpoelen waar we door heen ploeteren. Als we elkaar aan kijken zie je iedereen met een zo'n grijns op zijn gezicht rijden die de eerste dagen er nier meer af te krijgen is. Bovenop de pas is een heus Indiaas skioord gevestigd maar dit is niet iets wat wij in Europa ook zo doen. naar wij dachten.
Na de afdaling in gezet te hebben hadden we iets over het hoofd gezien, want hadden we overal aan gedacht, zoals regenkleding, thermokleding, de volgbus met extra banden dicht achter ons,waar we niet aan gedacht hadden is dat het leger weer eens een troepen- verplaatsing had bedacht, en dat mond dan ook direct uit op een chaos op zo`n berg die je niet kan beschrijven. Want zo`n leger meneer met een fluit die gaat dan als alles muur vast staat er zich tegenaan bemoeien, waardoor het pas echt klem komt te staan. Wij met de motoren hebben ons met veel moeite er langs kunnen wurmen wat ons ook echt wel een uurtje of wat heeft gekost. Maar onze volgbus heeft dus meer dan 4 uur op 1 plaats stil gestaan. We waren wel lekker vroeg in het hotel maar ja je schone onderbroeken komen iets later dit keer.

Dag 17.
Nee er schijnt hier internet te zijn met zelfs wifi. Dus gauw ff het verslag bij werken en op sturen. We hebben toch een dag vrij af hier in Manali dus dat gaan we proberen. Kijken hoe het zit met de verbinding als het een beetje meezit versturen we ook nog wat foto`s.
Laatste upate WiFi werkt ff niet tot later misschien.

De Royal Enfield van JP is bij de plaatselijke Enfield dokter. En het is droevig om vast te stellen maar die mag niet meer verder. Dus er word een andere Enfield in de strijd gegooit. Het is echt ongeloofelijk maar het is echt waar!!!!!! ...... Kinderen..., Bejaarden....., en Jan Pieter die krijgen echt alles verrot.
 
 
 

Dag 18.

Vandaag Etape Manali – Mandi Vandaag geen lange route dus veel foto momentjes en een bezoek aan Castel Naggar. Wat wel de zorgen baard is dat de Enfield van Harm en Anton ook meer kuren gaat vertonen, dus dat zinnetje van dag 17 over de Bejaarden klopt ook!!!!!!!! Maar de verse Enfield van JP loopt als een zonnetje met een zommers onweerbuitje tussen door, want heeft die gozer de eerste weeken de mede reizigers achter hem uit gerookt. Nu hebben ze geen trommelvliezen meer. Het is ook niet gauw goed . Hebben ze weer wat over de mooie fluisteruitlaat zonder demper te klagen. Oke....... met het dicht draaien van het gas is het net of er een Russische kalashnikov word leeg geschoten.... pfffff waar zeurt men over. Als er maar geen tunnel komt.......... Jahoor die kwam er en wel ruim 1 km lang................. Aan de Temperatuur merken we Vandaag dat we steeds meer de Himalaya uit gaan het wordt steeds warmer en vochtiger. Aan het eind van de dag weet Arthur bij het straatje keren zijn koppelings kabel ook in tweeen te rukken. Wat op dat drukken punt ook weer tevreden toeteraars opleverde. En ook het zinnetje van dag 17 klopt hier ook ( kinderen....). Bij het hotel aangekomen worden we opgewacht door een peloton beveiligers met getrokken buksen en op scherp. Maar we mochten binnen, bleek in het hotel een afgevaardigde van de Indiaase regering te zitten dineren. Die bij vertrek Anton en JP nog de hand drukte. Ze kennen ons ook overal.......
 
 
 
 


Dag 19.

Het heeft vannacht hard geregend we komen echt in de regentijd, Maar als we om 9uur starten dan is het droog, Maarten onze hopman heeft een idee de route vandaag naar Shimla is ong 150km maar niet erg spannend. Er moet volgens de kaart een klein weg je door de bergen zijn of wij die willen rijden. Ja he’ he’ maar het houd wel in dat het misschien wat meer zoeken wordt. Maar wat van deze route hebben we geen spijt gekregen, geweldig over smalle berg weggetjes klein dorpjes en tussen de bossen door ging de route. Met hele grote stukken onverhard en rotsen, grote stukken modder die door de regenval van vannacht. geweldig glad en diep waren, Soms reden er verschillende Royal Enfields in verschillende richtingen. Je kon zomaar een reis genoot tegen komen die toch werkelijk de bedoeling had om naar boven te rijden. Uiteindelijk kwamen we om 19.30 in Shimla aan met een route van 180km en dan en daar hebben we dan meer dan 10 uur over gedaan. Als we maar niet geflitst zijn.
 
 


Dag 20.
Vandaag richting Chandigarth ivm met korte rit en en geen keuze van om rijden laat van start dus eerst in Shimla in de stad ontbijten en dan nog ff cultuur snuiven van dat laatse is niets gekomen omdat het hevig is gaan regenen. In overleg de start maar vervroegt om snel hier vadaan tegaan wat wonder boven werkte we zatten maar net in ons regen pak op de brommert of het werd droger en droger en na een kwartier kwam de zon waardoor alles uit kon. Vandaag hebben we de bergen echt achterons gelaten, En als lunch hebben we bij een heuse Mc donald gegeten we waren de Indiaase keuken ff zat... maar naar 1x Mc kunnen we er weer naar die Indiaase keuken..... Lekker vroeg bij hotel want de temperatuur loopt alweer dicht tegen de 40graden aan. Naast het hotel is een terein ingericht met podiums en grote lounch banken maar wel met hekken omsloten, in de avond breekt er een muziek los dat Harm en JP eens pols hoogte gaan nemen. Met wat navraag bij een portier meneer... gaat het om een echte traditionele indiaas`bruiloft gaat. Op de vraag of wij even mochten kijken werd door de portier geweigerd, maar een ander persoon die het blijkbaar aanhoorde mochten we wel naar binnen ( het was de broer van de bruidegom), Harm is even binnen de hekken blijven wachten waardoor JP de rest van de groep is gaan halen. Want dit mag niemand missen. Eenmaal binnen eerst op het podium de bruidegom feliciteren en toen het feest gedruis in, volgens ons waren er gelijk mensen op ons gezet met eten en drinken dus nix tekort gekomen maar wat een spectakel was dit honderden gasten in kleurige kledij. Met daar tussen 9 boeren pummels, of ze het nu wilden of niet maar meer andacht kregen als het bruidspaar zelf. We moesten met iedereen op de foto en met iedereen dansen. Ojee als die oudjes maar geen heup breken. Halverwegen, de avond kwam dan een schouwspel dat we niet snel zullen vergeten. Er was iets als een een soort honeymoon trap, waar dus het bruidspaar in byzonder mooie kledij naar beneden kwamen tussen allemaal dansende familieleden. En nadat ze op een bank hadden neer gevlijd konden vrienden en familie hun feliciteren en de kado`s afgeven, Anton had gauw een T shirt van de Puchclub Nederland gehaald en werd toegelaten tot het bruidspaar waar hij het met de felicitaties, heeft mogen geven. Met de woorden dat het een special dutch T shirt is..... dat hij hij het al 3 weken aan had gehad. Is een detail dat niet iedereen hoeft te weten, naar wij dachten. Omstreeks 12uur ging het feest over in een besloten feetje en werden wij duizend maal bedankt voor onze komst..........
 
 


Dag 21.

Vandaag laatste motordag de Rally to Delhi.... dus voor het laatst laten we de 331pk los, deze dag staat in het teken van snelweg rijden ong 270km lang; maar geenzins saai, wat je hier ziet is bijna niet te beschrijven maar om in beeld tegen, je heb een 2 baans snelweg waar 4 dik vrachtwagens elkaar in halen met daar tussen nog ruimte voor een suzuki alto en een tuk tuk in tegen gestelde richting. Met daar tussen een of ondere koe die aan het oversteken is. En met uitzondering van die koe iedereen luid toeterend zijn weg vervolgd. En dan weer even verder midden op de weg een vracht wagen met heel zijn voortrein er onder uit. En chauffeur die er rustig onder zijn truck zit te repareren. In Delhi is het met een temperatuur weer ver boven de 40graden erg druk en het verkeer muur vast. Over de laatste 15km hebben we dan ook ruim 1.5 uur gedaan waarna we het hotel bereikten. Daar aan gekomen waren we wel blij dat de reis er zonder kleerscheuren op zat. Somigen hebben zelfs hun hele motorkledig aan het begeleidende Team afgestaan, waar ze heel erg blij mee waren; Op de goede afloop zijn we met z`n alle op het dak terras van het hotel een biertje gaan drinken, waar even later een gigantische regen en onweers bui los barsten wat in enkele seconden de hele stad blank zetten en alles weer zonder stroom zat. De avond hebben we met het hele gezelschap zitten dineren en onze indiaa`se begeleiders wat aangeboden, en van ze afscheid genomen, Ook van Onze Hopman Maarten want die vliegt vannacht al terug naar nederland.
 
 


Dag 22.
 
Vandaag een dag tocht naar de Taj Mahal; 1 van de zeven wereld wonderen. En omdat het een aardig stukje met de taxibus is, om half 6 ontbijt en 6 uur vertrek. Het is nu weer een heel ander beleefenis om met een busje door het verkeer gereden te worden, van de ruim 200km heeft de chaufeur denk ik wel 5 minuten niet getoeterd. Na ong 4 uur rijden kwamen we aan bij de Taj Mahal;. De Taj Mahal is een 17e-eeuws bouwwerk in de stad Agra . De naam stamt uit het perzisch en betekent "Paleis van de kroon". Het is een mausoleum dat tussen 1631 en 1648 tot stand kwam in opdracht van de Indiase grootmogol Shah Jahan, als grafmonument voor zijn hoofdechtgenote Mumtaz Mahal, die in 1631 in het kraambed overleed. Later werd ook zijn eigen lichaam erin bijgezet. Het is echt een imposant bouw werk. Omstreeks 15.00 uur weer luid toeterend de terug reis ingezet. Bij het hotel aangekomen snel naar het dak terras voor en biertje en wat eten. En ons opfrissen voor de terug reis, want het zit er nu echt bijna op. Omstreeks 21.30 uur stonden de taxi`s klaar om ons naar het vliegveld te brengen. Daar aan gekomen kregen we nog ff Indiaa`s gezeur over ons heen nadat bijna alle bepakking weg was kwam die muts achter de balie met de mededeling dat onze motorhelmen niet als hand bagage mee mag. Dus met wat gesteggel en heel veel flexibiliteit van onze zijde, alle helmen bij elkaar ingeseald, en als 1 pakket meegezonden op de band tegen bijbetaling natuurlijk.
 
 


Dag 23.

00.10 Boarding en 00.50 vliegen. Na een zeer rustige vlucht landen we om 05.20 op schiphol waar we na de douane werden op gewacht door het thuis front met een heus spandoek. Na iedereen begroet te hebben ging iedereen zijn eigen weg naar huis. Voor 3 van ons was dat weer op zijn hollands, met de trein, waren het niet dat de NS bussen hadden ingezet. Maar och wat maakt het uit.
WANT IN DE BROCHURE STAAT FLEXIBILITEIT.........
 
 

Groeten van Anton, Harm, Arthur, Peter (met snor) Peter, Henk, Leo, JP