Dinsdag 22 Juli.
Het moest er toch een keer van komen. Een lang gekoesterde droom om een rondrit te gaan maken in Schotland.
Dit zal in dit geval samen met mijn vrouw gaan gebeuren. Een rondrit van hotel naar hotel en op een enkele plaats een rondrit in die streek. Maar het fijne moet eerst gebeuren..pakken. Iets waar ik helemaal niet naar uitkijk en achteraf toch makkelijk ging. Je blijft er net zolang dingen in je koffer stoppen tot dat die vol zit. En alles wat je meer wilde meenemen gaat gewoon niet mee. 
  Let op dit is de nette foto uitvoering voor dat het laatste er op wordt gepropt.
Dan deze koffers op de motor en zorgen dat we voor half vijf op de boot staan. Het begin is goed.....mooi weer.
De rit naar IJmuiden verloopt voorspoedig en we mogen in de grote rij aansluiten en wachten tot de douane begint met de controle van de paspoorten. Daarna worden we weer opgesteld in rijen voor de grote boot, en op aanwijzing van loodspersoneel rijden we de boot op, en moeten we de motor vastmaken middels spanbanden voor de overtocht.
 


Nu heb ik al meerdere keren met spanbanden gewerkt, alleen nu moest ik de motor zo vastmaken dat die niet zou verschuiven bij grote golfslag, want dat zou schade voor mijn motor en iemand anders zijn motor kunnen zijn.

Dat is gelukt, maar in die ruimte is het behoorlijk warm, en heel druk, want iedereen moet haast maken, want een volgende rij auto's moet naast jouw motor komen staan. 


Een klein koffertje mee genomen naar boven op de kamer en van daaruit gelijk weer naar buiten, om te zien als we zouden afvaren. Welnu het geluk was aan onze zijde, want er stonden nog vele auto's en caravans nog steeds buiten te wachten om aan boord te mogen. En eer de laatste aan boord was waren we al weer een ruim uur verder en konden de trossen los.



Woensdag 23 Juli.
We zouden deze dag om half tien van de boot gaan, dus leek het ons voor het gemak vroeg op en eerst lekker ontbijten.
En dat ontbijten op de boot kan gelijk op zijn Engels met bonen, eieren en uitgebakken spek met bloedworst. Heerlijk voor hun maar niet voor die nuchtere Hollander, die laten dat nog even staan, en pakken de standaard ontbijt producten.
Daarna lekker nog even uitwaaien al voor we naar de motor gaan. Wederom weer prachtig weer, en met een beetje mist voor de kust niets aan de hand. Eenmaal dicht bij de kade wordt iedereen verzocht naar zijn auto en motor te gaan, om u reis te vervolgen. Wij gezellig naar beneden, en zien wel heel veel auto's en motoren, maar die van mij ben ik effe kwijt.
Naar 5 minuten zoeken, gevonden en als een speer de banden los gemaakt, motor gestart en als eerste van de boot gereden.
En er was mij verteld dat het wel dik een uur zou kosten van het passeren dan de douane is bij mij in dertig seconden geregeld. En voor de leek als ik die nog nooit  een stap op Engelse bodem had gezet, werd er gelijk 8 rotonde's en links rijden van mij geëist en met enige inspanning zonder kleerscheuren deze opdracht uitgevoerd. Vanuit Newcastle richting Edinburgh en dan over de Forth Road Bridge richting Perth. Daar zijn wij al snel van de doorgaande weg af en gaan via via op weg naar onze eerste overnachtingsplaats Glenfarg waar wij door alle situatie's een uur eerder aankomen als geplant.
Een Bar/Hotel dat aan de buitenkant er voor Nederlandse begrippen er gehavend uit ziet, maar binnen alles tip top is geregeld. Het eten hier is op zijn Schots maar boven verwachting en zeer lekker.

 

Donderdag 24 Juli.
We hadden voor ons zelf afgesproken om s'morgens rond 8 uur aan de ontbijttafel te gaan zitten om daar voorbij nog een hele dag te kunnen rijden. Wel je raad het wel. Lekker roerei met gebakken spek, en een toast met jam. Let op het roerei was van een grote kip, waar je de hele dag op kon teren. De motorrit was dit keer richting Fort William binnen door met hier en daar zeer oude dorpjes.

Hier boven het dorpje Dunning.
Via via komen we aan bij het meer Log Linnhe waar we lang rijden naar boven toe, richting fort William. Daar had ik thuis gezien dat er nog een oud station met locomotieven was, maar ik had dit niet goed in mijn Garmin ingevoerd, wat resulteerde in een eindpunt ergens in de nieuwbouw. Foutje en draaien. zo gezegd en gedaan, maar dan wel links gaan rijden!!
Voorbij de grote stad werd de reis voorgezet richting Roy Bridge alwaar wij voor 2 overnachtingen zouden verblijven.
S'avonds nog even lekker in het zonnetje gewandeld, en bij terugkomst liepen wij tegen een ander Hollands stel aan waar we even mee aan de praat kwamen. Ik zeg even, want daarna kwamen wij voor het eerst in contact met de Midgets.
Deze zeer kleine vliegen hebben de nare eigenschap om je te prikken, niet hard maar wel venijnig, en gelijk met tientallen tegelijk.



Deze dag was net als gisteren behoorlijk warm, met temperatuur boven de 30 graden. Iets te warm voor de motorrijder, maar klagen doen we niet, wetende dat het hier normaal veel regent.

Vrijdag 25 Juli.

 


Zoals wij al eerder hadden gedaan, vroeg op om zoveel mogelijk van de dag mogen te genieten. En ja dan begin je natuurlijk met eieren en uitgebakken spek. De tomaten maken ze ook nog warm, maar zijn niet de smaak die ik graag proef. Verder een lekker bakkie thee, en dan nog een sjuutje erbij, lekker vakantie.

 

Deze staat in teken van een rustdag, want in de praktijk betekent dat we maar een kleine hoeveelheid kilometer gaan rijden en als nodig dingen gaan bezoeken.
Wel we zijn nog niet koud onderweg, of mijn Garmin geeft al aan dat we een sluizenpartij passeren, die een grote water verschil ondervangt. Met dat we daar rond lopen is men bezig om een kleine groep boten naar een hoger gelegen water te brengen.



Deze sluizen  liggen zeer dicht bij Fort William  en de plaats Banavie. En op onze kleine route komen we nog meer sluizen, en zeer verdraaid kleine wegen tegen, die rust en ruimte uitstralen en met de zon boven ons kan het niet stuk.
Na veel te hebben gezien zijn we toch vroeg bij ons hotel en besluiten om nog maar even een gondellift naar een hoge berg in de buurt te nemen en vandaar uit te genieten van het immense vergezicht.
Overdag bij een klein beetje wind heb je ook helemaal geen last van die verdraaide prikvliegjes.

Zaterdag 26 Juli.
Vandaag is er minder zon en zijn er meer donkere wolken voor in de plaats gekomen. Zouden we dan toch Schots weer krijgen. De route zou eindigen in Ullapool en daar tussen rijden wij langs veel meren en de Westkust. We houden s'morgens droog, maar naar de middag kom de regen toch aan. Maar het toeval doet zich voor dat we langs het kasteel komen waar James Bond  een van zijn laatste films is opgenomen. Stop de route en aanpassen ter plaatse. Even een bezoekje afleggen in dit fraaie kleine kasteeltje. Wel een ieder die naar Schotland komt weet dat die hier op moet rekenen en zo hadden wij dit ook al bedacht. De regenpakken werden aangedaan om de route te vervolgen. Maar aan de westkust en bij die temperatuur en geen zon. Ja hoor daar waren de Midgets weer in volle sterkte. Snel in de verpakking en maar zo weinig mogelijk stoppen, of de helm open zetten. Via de plaats Achnasheen en lang Loch a'Chroisy richting Loch Maree. Vandaar uit richting Poolewe naar Aultbea Butchers. Dan een groot stuk langs de kustlijn richting het hotel.
Onder weg is bij die regen vaak in combinatie warmte dat het ook erg kan gaan misten. Welnu gewoon even stoppen omdat je geen meter voor uit kan zien. Helm open is ook geen optie daar je anders zoveel vocht je helm binnen krijg.
Apart en toch ook weer een prachtig natuurmoment op een van topjes langs de kust.




Het hotel in Ullapool was er één waar je niet kon avondeten, maar dit goed bij de locals in het dorp kon doen. Een dorp met veel visboten in de haven heeft zeker wel iets van vis op het menu. Wel, keuze genoeg en aan de havenkant in een restaurant met uitzicht over haven, wat wil je nog meer. Na een uitgebreid diner, lekker voldaan terug naar ons hotel gelopen. En als je regen op je route krijg is het net of je ook meer moe bent van het reizen. Ik in elk geval wel. Bij het aanzicht van mijn bedje duurde het niet lang meer of deze meneer was in dromenland.

Zondag 27 Juli.

We waren gisteren geeindigd met regen en vandaag begonnen we met regen. Niet veel maar genoeg om in het plastic te rijden. Rustig al de regenkleding aan getrokken en op weg naar de noordkust en daar langs op rijdend richting plaatje Mey.
De regen was eigenlijk zo weinig, maar ook net weer te veel om zonder regenkleding te rijden.

Hier wederom prachtige vergezichten, waar ooit de IJstijd dit prachtige landschap heeft gecreëerd. Rust heb je hier wel, je komt zeer weinig mensen tegen. En die je tegen kom heb ook allemaal geen haast!
Regen gaat een keer over en dat was voor ons al voor de middag en de zon liet zich gelijk al weer zien.
Zo rustig en groen glooiend als de Westkust is, zo anders is de noordkant van Schotland.



Prachtige vergezichten met zeer mooie en ook grote zandstranden. En als je achterom keek toch ook weer ruige van de Highlands met daarvoor ook een mooie motor. Hier in deze streek hebben ze vroeger ook zeer veel turf gestoken, wat nog zeer goed zichtbaar is. Eenmaal aangekomen bij Hotel "the Castel Arms" zijn we ook even 500 meter verder gereden, al waar er een prachtig kasteel stond dat door de Hare Majesteit Queen Elizebeth The Queen Mother in 1952 is opgekocht en van verval is gered. Tot op de dag van vandaag is het in de familie gebleven. De Queen heeft ook een mooi tuinbankje laten maken  waar je een schitterend uitzicht heb over de zee en landerijen. Wij waren nu op zondag de laatste dag dat het kasteel open stond voor publiek, want woensdag zou prins Charles en zijn vrouw Camilla daar komen voor zijn vakantie.
En maandag en dinsdag zou dan de dagen zijn voor de beveiliging weer op orde te brengen.
Ja je kent het nu wel, s'avonds lekker eten, lekker biertje en rustig gaan slapen.

Maandag 28 Juli 
Vanaf het mooie Castle hotel even nog een stukje gereden naar de hoek Noord/Oost kust en van daaruit langs de kust af naar beneden richting Newburgh, Alberdeen, Dundee zo richting Edinburgh. Wederom weer een schitterende route maar ook meer een omgeving voor veeteelt. Onderweg de kleine stadjes die een hele tijd hebben stil gestaan, en nog veel oude monumenten in zeer goede staat bij zich hebben. En ja even koffie en thee drinken in het plaatselijke gordijn atelier. Achterin de zaak de kniptafel, en voor bij het raam een paar tafeltjes alwaar wij lekker thee en gebak hebben zitten eten. De mensen zijn op hun manier zeer creatief om toch meer te kunnen verdienen in de zomer maanden. Nadat we lekker het een en ander hadden genuttigd zijn we verder gegaan richting Inverness en vandaar naar Tomintoul al waar we een dag extra zouden verblijven.




Hier kwamen wij aan bij een Hotel dat ook een local bar had die zeer gezellig was en je kon hier ook lekker eten, gelijk tv kijken of snooker of gewoon even rond lopen in het dorp. Je verbazen hoe laag de voordeur en waarschijnlijk de plafonds in sommige huizen moet zijn. Ook zie je dat er grote bedrijven zijn geweest maar het ook niet gered hebben.
Verder is dat als vele andere dorpen dat het "avonds snel stil is en niemand meer op straat loopt. En er is ook een heus winkeltje dat vol staat met Whisky. Om precies te zijn 500 soorten. Dat is voor ons het onderwerp waar wij morgen voor in de buurt blijven.

Dinsdag 29 Juli. 
Dit keer waren we niet verplicht er vroeg uit te stappen daar we maar een kleine rit op stapel hadden. Wel uitgeslapen doe je niet daar je al een aardig ritme van op tijd uit je bed had. Even lekker die eieren en toast achter ons kiezen werken en dan rustig opstappen.



Nog even controleren in de topkoffer of we alles bij ons hebben en gelijktijdig een blik werpen naar de overkant waar prachtige oude huizen staan in zo'n mooi klein dorpje. We gaan een route rijden die door Cairngorms National Park gaat en in deze streek zullen we ook zeer veel whisky stokerijen aantreffen. En als ze op je route zijn is het slim om er even bij te gaan kijken.

 Op de route komen we het eerst bij de Glenfiddich stokerij langs. Daar konden we zonder problemen rond kijken of een rondleiding krijgen en eventueel met bijbetaling een rondleiding met iets extra's!! Drank is ook te bezichtigen in hun eigen winkel waar alles perfect ten toon wordt gesteld.
We gaan verder met onze route en hebben eigenlijk wel een beetje dorst van dat alles gekregen. We zoeken een cafe op die net open gaat. We vragen om drinken met gebak. Nu dat is verduveld lekker spul, en alle stukjes hebben een andere smaak.
Komt er op een gegeven moment een oude vrouw aanlopen en vraagt of ik de bar komt bezoeken. Uh...als het u uitkomt zou ik het leuk vinden zeg ik. Wat ze hier mee bedoelde wist ik niet, maar ik loop achter der aan. Daar is de bar en waar je kijk zie je whisky flessen. Om precies te zijn 700 stuks die ze met der man die ook geen whisky drink heeft verzameld vanaf 1974.

 


Niet alleen achter de bar maar ook aparte vitrine's waar collector items staan. en ja alles is nog in gebruik, alleen is het soms zoeken waar de fles staat. In de pub zelf langs het plafond whisky flessen.
Nadat we lekker ons kopje thee en koffie heb gedronken gaan we weer op stap. Verder rijden op die mooie landwegen en kijken naar die vele schapen en koeien die hier rondlopen. Wat ik eigenlijk vergeten was maar ik pas later realiseerde is dat ik thuis de route had aangepast om ook langs een andere stokerij te gaan. 

De Glenlivet stokerij die we deze keer wel met rondleiding aandeden en voor de duo passagier kon er ook worden genipt aan meerdere soorten whisky. Grappig is dat de whisky rondleiding met zoveel trots en details wordt verteld door de gidsen. Ze zijn trots om over dit product te mogen vertellen, en dat doen ze maar graag. Naar zoveel te hebben gezien en geroken te hebben zijn we weer verder gereden.


Woensdag 30 juli.
We gaan vanuit Tomintoul richting Glenfarg waar we de eerste dag van onze reis op Schotse bodem hadden geslapen.
Deze route laat weer een heel ander beeld zien. Een beeld met veel kastelen en nog veel meer.
Je waan je soms in de film, waar de zo karakteristieke huizen  staan met hun hekjes, vele schoorsteens en speciale kleur metselsteen.






Ze zeggen wel eens, kan je er niet meer over vertellen. Neen dit moet je met je eigen ogen gaan zien.

Donderdag 31 Juli.
De laatste dag op Engelse en Schotse bodem is de rit naar de haven die we zelf onderweg nog even aanpaste door in de havenplaats langs de boulevard te rijden met uitzicht op zee en de laatste blikken op het Engelse stadsgezicht. 





Op naar de boot en een zeer mooi land achterlatend.
Was schitterend en mede door ook de reisorganisatie Lukas Ruiter Production die de ritten en overnachtingen voor mij had gemaakt.  Wie weet next year?